Αναζήτηση

Χαοτική Δόμηση

~να οδηγηθούμε Χαοτικά προς μια άλλη οργάνωση~

Ετικέτα

Μαύρος Δεκέμβρης

«Κάποιες σκέψεις για την πραγματικότητα που βιώνουμε» ~ κείμενο της Αναρχικής βιβλιοθήκης Τεφλόν

Αναρχική βιβλιοθήκη Τεφλόν

Ξεκινήσαμε ως μια μικρή ομάδα Αναρχικών. Θελήσαμε να φτιάξουμε έναν χώρο συνάθροισης και σύμπραξης για εμάς και τους νέους συντρόφους μας. Ως στόχο του χώρου αυτού θέσαμε την ανάγκη μας για την προπαγάνδιση των Αναρχικών ιδεών μας.

Αγκαλιάσαμε την πολυμορφία γιατί δεν πιστεύουμε πως διαθέτουμε την μοναδική αλήθεια.

Προασπιζόμαστε την Αναρχία απέναντι και ενάντια σε κάθε φασιστική-ναζιστική-ρατσιστική-σεξιστική-φονταμενταλιστική λογική και πρακτική γιατί πολύ απλά τέτοιες λογικές και πρακτικές στέκονται εμπόδιο στην ολική καταστροφή της εξουσίας και της υποτέλειας που επιβάλει. Αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως ατομικότητες που τα προτάγματά μας δομούνται πάνω στις βάσεις της Αναρχίας. Η εθελοδουλεία που αναπαράγεται μέσα σε αυτήν την κοινωνία μας αρρωσταίνει και ως αναζητητές της ελευθερίας θα σταθούμε ενάντια σε ότι αναπαράγει την εξουσία και την υποτέλεια μεταξύ των ανθρώπων.

Η κοινωνία δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως υποκείμενα τα οποία διαπερνούνται μέσα απ τις ίδιες εξουσιαστικές σχέσεις τις οποίες αξιακά θέλουμε να καταργήσουμε. Έτσι λοιπόν κατανοώντας την εξουσία σαν μια διάχυτη κοινωνική σχέση παλεύουμε για την καταστροφή αυτού του εξουσιαστικού οικοδομήματος το οποίο στηρίζεται τόσο στην καταπίεση των εξουσιαστών αλλά και στην σιωπηλή αποδοχή αυτής της συνθήκης από τους από τα κάτω.

«Μην πεις πως είμαστε λίγοι, πες απλά πως είμαστε εδώ» είχαν πει παλιότερα κάποιοι σύντροφοι. Είμαστε εδώ, δεν γνωρίζουμε το αποτέλεσμα των πράξεών μας, κάποιοι από εμάς έχουν κάποιες στοχεύσεις, έχουν μια δομή στο κεφάλι τους έτοιμη να συνθλίψει την κυριαρχία, κάποιοι άλλοι πάλι όχι. Δεν έχει σημασία, μας ενώνει η διαδρομή, γιατί οι στόχοι μπαίνουν σε αυτήν και καθορίζονται από εμάς.

Με αφορμή τον Μαύρο Δεκέμβρη, μια αφορμαλιστική Αναρχική δομή…

Πολλά ακούστηκαν και συνεχίζουν να ακούγονται ως «κριτικές» ενάντια στον Μαύρο Δεκέμβρη, ελάχιστα άξιζαν την οποιαδήποτε απάντηση. Ξεκινώντας να διευκρινίσουμε πως στα μάτια μας η πραγμάτωση ενός τέτοιου καλέσματος αποτελεί ένα πολύ καλό πείραμα για την εγκαθίδρυση μιας αφορμαλιστικής Αναρχικής οργάνωσης, μιας οργάνωσης η οποία θα επιτρέπει στις διάφορες συλλογικότητες αλλά και ατομικότητες να (συμ)πράξουν μέσα σε ένα διευρυμένο Αναρχικό πλαίσιο το οποίο θα το χαρακτηρίζουν η αυτονομία, η πολυμορφία των μέσων πάλης και ο συντονισμός.

Για αυτούς που πρόφτασαν να μιλήσουν για μια πρόσχαρη εορτή, αφήνουμε τα σινιάλα των συντρόφων μας να τους απαντήσουν, οι οποίοι διεθνώς συνεχίζουν να επιτίθενται στις κρατικές δομές διαιωνίζοντας έτσι το αφορμαλιστικό αυτό κάλεσμα πέρα από τον Δεκέμβρη.

Προχωρώντας όμως σχετικά με τα πλαίσια και τις στοχεύσεις του καλέσματος, όπως εμείς το αντιλαμβανόμαστε:

Όπως προαναφέραμε προασπιζόμαστε την Αναρχία και τα προτάγματά μας δομούνται ανάλογα. Δεν αναμένουμε καμία κοινωνική ωρίμανση.

Ούτως η άλλως η ιστορία μας έχει διδάξει πως όποτε ο κόσμος της αναρχίας “συμπορεύτηκε” με διάφορους αριστερούς/κομμουνιστές καιροσκόπους, στη συνέχεια πλήρωσε ακριβά το τίμημα αυτής της “συμμαχίας”, πολλές φορές ακόμα και με θάνατο. Δεν περιμένουμε καμία νομιμοποίηση από την υπάρχουσα κοινωνία, ούτε τρέφουμε ψευδαισθήσεις για “δικτατορία του προλεταριάτου” και λοιπές ξαναζεσταμένες μαρξιστικές θεωρήσεις, που οδηγούν στην αλλοτρίωση και την στασιμότητα των πολιτικών χαρακτηριστικών του αναρχικού κινήματος. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η ολική απελευθέρωση και η κατάργηση της εξουσίας από άνθρωπο σε άνθρωπο και όχι μόνο, παρόλο που σαν παιδιά αυτού του πολιτισμού κυοφορούμε τις δικές μας εσωτερικές αντιφάσεις.

Το στοίχημα που μένει να απαντηθεί είναι το αν ως Αναρχικοί καταφέρουμε να χτίσουμε ένα ισχυρό κίνημα, ξεκολλώντας μια και καλή από τις αντιφάσεις που βαραίνουν τον «χώρο» χρόνια τώρα, αντιφάσεις οι οποίες καταλήγουν να ανακυκλώνονται μέσα σε αυτοαναφορικές και ρεφορμιστικές διαδικασίες πολιτικής αναπαραγωγής.

Δε θεωρούμε συντρόφους μας όσους εσωτερικεύουν την ηττοπάθεια στους κόλπους του κινήματος προμοτάροντας έναν μετριοπαθή τρόπο ζωής που θα ζήλευαν ακόμα και οι θιασώτες της μικροαστικής ηθικής . Απεναντίας αναζητούμε νέους συντρόφους, ακόμα και από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, που θα μας ενώνει το κοινό πάθος για την απορρύθμιση του υπάρχοντος και την διάχυση του επαναστατικού Αναρχικού λόγου και πράξης.

Ως Αναρχική κατάληψη καλούμε τις Αναρχικές καταλήψεις – συλλογικότητες – ατομικότητες ανά τον κόσμο να συμβάλουν στην δημιουργία μιας Αφορμαλιστικής Αναρχικής Οργανωτικής Διεθνούς, στην οποία θα συμπράττουμε και θα εξελισσόμαστε μέσα από τις προκηρύξεις και τα κείμενά μας.

Το διαδίκτυο μπορεί να αποτελέσει ένα εξαιρετικό εργαλείο διασύνδεσης αναμεταξύ μας.

Οι στοχεύσεις μας μπορούν να προτείνονται από τα Αναρχικά αδέρφια ανά τον κόσμο, εντός και εκτός των τειχών , και να συμβάλουν με όλα τα μέσα στο εδώ και στο τώρα!

Ως το τέλος, ζήτω η Αναρχία!

TEFLONanarchybook0000

PDF

ΠΗΓΗ

Advertisements

[Ελλάδα] Κείμενο από ΣΠΦ-Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης FAI προς τον αναρχικό χώρο

skull0

ΠΗΓΗ

Εδώ σε pdf.

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ

Προς τον αναρχικό χώρο

i) Το κάλεσμα

Κάθε κάλεσμα δράσης, όπως ο «Μαύρος Δεκέμβρης», είναι μία απόπειρα συντονισμού των δυνάμεων μας. Είναι μία προσπάθεια να διακόψουμε την κανονική ροή της πραγματικότητας. Είναι ένα σχέδιο να εισβάλλουμε σε αυτήν με τα δικά μας χαρακτηριστικά και να την ανατρέψουμε. Είναι μία σφυγμομέτρηση της επιθυμίας μας για αναρχία στο εδώ και τώρα και της ικανότητάς μας να αναμετρηθούμε με τις δυνάμεις της τάξης. Είναι μια αφορμή για να συναντηθούμε γνωστοί και άγνωστοι στο πεδίο της δράσης και να δοκιμάσουμε οργανωμένες και αιφνιδιαστικές εφόδους στα ανάκτορα του κράτους. Είναι ένα διεθνές σινιάλο συνενοχής προς όλους τους συντρόφους εντός και εκτός των τειχών που ατσαλώνει την αλληλεγγύη μας. Είναι μία αναρχική συμφωνία που επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν άνθρωποι σε όλα τα μήκη της γης, που δίχως να μιλάνε την ίδια γλώσσα, συντονίζουν τους παλμούς της καρδιάς τους, ευθυγραμμίζουν το βλέμμα τους απέναντι στον εχθρό, σφίγγουν τις γροθιές τους, φοράνε κουκούλα και επιτίθονται ενάντια στην κοινωνική μηχανή της εξουσίας, τις δομές και τις σχέσεις της. Το κάλεσμα του «Μαύρου Δεκέμβρη» είχε τέτοιες στιγμές..

Και τώρα τι; Επιστροφή στη κανονικότητα;

Κάθε κάλεσμα δράσης, μπορεί να είναι απλά ένα στιγμιότυπο εξέγερσης που επαναλαμβάνει τον εαυτό του, περιμένοντας την επόμενη επέτειο, την επόμενη αφορμή, το επόμενο «κάλεσμα» ή να γίνει ένα ραντεβού με την ιστορία…

Για όσους αναρχία σημαίνει, «καίω πίσω μου τις γέφυρες της συνθηκολόγησης και της κοινωνικής ειρήνης», η αναρχική δράση δεν έχει ημερομηνία έναρξης και λήξης…

Έτσι, το στοίχημα του «Μαύρου Δεκέμβρη» στην πραγματικότητα ξεκλειδώνει ένα μεγαλύτερο στοίχημα. Ένα στοίχημα, για όσους το ημερολόγιο της επίθεσης είναι διαρκώς κολλημένο στο σήμερα, στο εδώ και τώρα. Το στοίχημα της δημιουργίας ενός αυτόνομου αναρχικού πόλου για την οργάνωση του αναρχικού αντάρτικου πόλης.

ii) Η μνήμη δεν είναι σκουπίδι…

O «Μαύρος Δεκέμβρης» ήταν ένα ανοικτό κάλεσμα προς όλους, όμως καταγράφτηκε κυρίως, ως σημείο αναφοράς των εξεγερσιακών, των αναρχομηδενιστών, των νέων συντρόφων, των ανένταχτων, των «μπάχαλων» ενάντια στο κράτος (και εν μέρει και ενάντια στην ακινησία του επίσημου «χώρου», ενάντια στην πασιφιστική μεταστροφή του).

Εμείς δεν θα σταθούμε τόσο στο κάλεσμα του «Μαύρου Δεκέμβρη». Κάθε κάλεσμα δράσης είναι μία στιγμή μιας συνολικότερης ιστορίας που προηγήθηκε και ίσως ο επιταχυντής μίας προοπτικής που ακολουθεί.

Δεν θα υπήρχε ο «Μαύρος Δεκέμβρης» αν δεν υπήρχε ο Νοέμβρης, ο Οκτώβρης, ο Σεπτέμβρης… δεν θα υπήρχε το αναρχικό αντάρτικο πόλης αν δεν υπήρχαν οι συγκρουσιακές πορείες, τα οδοφράγματα και οι μολώτοφ, δεν θα υπήρχε η εξέγερση του 2008 αν δεν υπήρχαν οι εμπρηστές και οι καταδρομικές επιθέσεις της τριετίας πριν το ‘08, δεν θα υπάρχει προοπτική αν δεν υπάρχει μνήμη…

Διαχρονικά η αναρχία γεννάει στο εσωτερικό της το αναρχικό της ξεπέρασμα. Γεννάει τις τάσεις (αναρχοατομικισμός, αναρχομηδενισμός, εξεγερσιακή αναρχία κ.α.) με τις πιο κοφτερές γωνίες που διαλέγουν να κινούνται στα άκρα του κινήματος, του «χώρου», της επανάστασης… Άλλοτε τέτοιες τάσεις λειτουργούν ως πυροκροτητής για την αναρχία, ανεβάζοντας τον πήχη της αναρχικής επίθεσης κι άλλοτε κανιβαλίζονται μεταξύ τους μέσα στην έπαρση και την αλαζονεία τους…

Στην Ελλάδα η εμφάνιση αιρετικών τάσεων στο εσωτερικό του χώρου είναι τόσο παλιά όσο κι ο ίδιος… Αιρέσεις που είτε παρήκμασαν και μετεξελίχθηκαν σε κύκλους καλλιτεχνικού διαννοουμενισμού (π.χ. καταστασιακοί), είτε αφομοιώθηκαν και εντάχθηκαν στον επίσημο χώρο… Όλες, όμως, άφησαν το στίγμα τους σε μία ιστορία που ποτέ δεν τελειώνει…

Το 2005 ένας κύκλος ανθρώπων θέτει δημόσια με τον πιο ορατό τρόπο (αφίσες, περιοδικό, συμμετοχή σε συνελεύσεις) το στοίχημα της αναβάθμισης της αναρχικής βίας με σύνθημα «σκέψου επαναστατικά-πράξε επιθετικά». Εμφανίζεται, πλέον, πιο οργανωμένα και με σταθερή δημόσια παρουσία μία εξεγερσιακή τάση που στο στόχαστρό της δεν θέτει απλά το κράτος και την εξουσία αλλά και την συνενοχή της κοινωνικής απάθειας. Παράλληλα, τίθεται δημόσια το ζήτημα της άρνησης εργασίας με αιχμή τις ένοπλες ληστείες τραπεζών… Ουσιαστικά, η τμηματική θεματική της άρνησης εργασίας κλείνει το μάτι και αποτελεί στην πραγματικότητα τον πρόλογο συζητήσεων για την διάχυση του αναρχικού αντάρτικου πόλης. Γέννημα αυτή της διάχυτης κινητικότητας (εμπρησμοί, ληστείες, καταδρομικές επιθέσεις, συνελεύσεις όπως το Συντονιστικό δράσης) ήταν το Γενάρη του 2008 η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς προκύπτει ως η οργανωμένη έκφραση μιας αναρχικής αιρετικής τάσης με σαφή ένοπλο προσανατολισμό και αναφορές στον αναρχοατομικισμό, στον μηδενισμό, στην επανάσταση της καθημερινής ζωής και την κριτική στο σύμπλεγμα κράτους-κοινωνίας. Δεν ήταν, φυσικά, αυτή η τάση που γέννησε την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Η εξέγερση δεν έχει πνευματικά δικαιώματα και ιδιοκτησία.

Ήταν, όμως, κυρίως αυτή η τάση που είχε τα αντανακλαστικά, να επιταχύνει μερικά απ’ τα πιο συγκρουσιακά γεγονότα που συνέβησαν τον Δεκέμβρη του 2008, μιας και οι δομές μικρών πυρήνων ήδη λειτουργούσαν με τακτικές συντονισμένων επιθέσεων.

iii) Φτάνοντας στο σήμερα

Οι πρώτες συλλήψεις για την Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς το Σεπτέμβριο του 2009 (υπόθεση Χαλανδρίου) προκάλεσαν μία παλίρροια φόβου. Η πλειοψηφία της αιρετικής τάσης (αναρχομηδενιστές, αναρχοατομικιστές, αντικοινωνιστές, κ.λ.π.) υποκλίθηκε στον πανικό της καταστολής, αφομοιώθηκε στην ασφάλεια του επίσημου χώρου και έμειναν πίσω σαν κουφάρια οι μεγαλόστομες δηλώσεις για «επανάσταση ή θάνατο» να θυμίζουν την προδοσία. Αυτοί που στάθηκαν συνεπείς, ήταν λίγοι σύντροφοι που παρέμειναν αμετανόητοι και θέλησαν να συνεχίσουν ό,τι είχε αρχίσει… Για όλα αυτά όμως έχουν γραφτεί πολλά… Σήμερα, ένα μεγάλο κομμάτι του χώρου συνολικά ζει με το αποτύπωμα της ήττας, του φόβου της καταστολής, της χαμένης ευκαιρίας μίας εξέγερσης που δεν ήρθε ποτέ στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, της εσωστρέφειας, του ανταγωνισμού, των άτυπων ηγεμονισμών. Όμως, η παρακαταθήκη που αφήνεται δεν μπορεί να προσδιοριστεί πότε θα αξιοποιηθεί και σίγουρα τίποτα δεν χάνεται για πάντα.

Τα 2 τελευταία χρόνια μία νέα γενιά της δικής μας τάσης εμφανίζεται μέσα απ’ τα συντρίμμια του παρελθόντος και ιχνηλατεί τη δική της τροχιά.

Μία τάση που συναντιέται όχι τόσο λόγω κοινών πολιτικών αναφορών και χαρακτηριστικών, αλλά λόγω της κοινής επιθυμίας για κάτι διαφορετικό από αυτό που υπάρχει σήμερα στο «χώρο».

Μία τάση που οι χαρακτηρισμοί των επικριτών της – «μηδένια», «μπάχαλοι», «αντικοινωνιστές», «μαύροι» – την εμφανίζουν πιο ομογενοποιημένη από ότι η ίδια είναι…

Στην πραγματικότητα είναι ένα ρεύμα ανθρώπων, που περιλαμβάνει από συνειδητοποιημένους συντρόφους μέχρι «χύμα» κόσμο που μισεί τους μπάτσους και θέλει να τα «χώσει»…

iv) Η σύγκρουση του παλιού με το νέο

Κάθε γέννηση είναι βίαιη. Κάθε νέα τάση που γεννιέται αμφισβητεί και εναντιώνεται απέναντι στην μήτρα της, θέλοντας να κόψει τον ομφάλιο λώρο. Διαχρονικά όλες οι αιρέσεις που γεννήθηκαν μέσα στον αναρχικό χώρο στοχοποίησαν με την πυρακτωμένη κριτική τους τις παλιές δομές του. Αντίστοιχα, η γερουσία του χώρου, αν δεν μπορούσε να αφομοιώσει το νέο, προβάλλοντας το αλάνθαστο της παλαιότητάς της, τότε το πολεμούσε με τον γεροντικό φόβο για αλλαγή. Ιδιαίτερα σήμερα, φαίνεται, πως η γραμμή επικοινωνίας ανάμεσα στο παλιό και στο νέο έχει κοπεί οριστικά… Οι αιτίες είναι πολλές, όμως η ιστορία δεν περιμένει την εσωστρέφειά μας. Αυτό που πλέον επείγει είναι μία νέα πρόταση, ένα σχέδιο για την συνέχεια του αγώνα. Συχνά κάθε νέα τάση ανακαλύπτει τον εαυτό της ετεροκαθοριζόμενη από ό,τι απεχθάνεται απ’ τον επίσημο χώρο. Η κριτική ενάντια στην ακινησία του «χώρου» αρκετές φορές παραγκωνίζει την κριτική ενάντια στην τυρρανία της εξουσίας. Θεωρούμε πως πλέον η εσωτερική κατάσταση του χώρου είναι πιο πολωμένη από ποτέ. Για αυτό είναι η ώρα για το επόμενο βήμα. Η νέα τάση μπορεί να καταργήσει την εσωστρέφεια, να αυτοπροσδιοριστεί και να δημιουργήσει τον δικό της αυτόνομο αναρχικό πολιτικό χώρο.

Η μνήμη είναι βασικό συστατικό αυτής της προσπάθειας. Θυμόμαστε παλιότερες εμπειρίες, όχι για να τις μιμηθούμε, αλλά για να τις ξεπεράσουμε. Το γεγονός ότι η πλειοψηφία της νέας αναρχικής τάσης πάσχει από αλλεργία απέναντι στην οργάνωση, στις διαδικασίες, στις συνελεύσεις, επειδή τις θεωρεί χαρακτηριστικό της γραφειοκρατίας του επίσημου χώρου, είναι σαν να τις παραχωρεί σε αυτόν.

Η οργάνωση, η συνέλευση, οι πολιτικές διαδικασίες δεν έχουν πνευματική ιδιοκτησία. Είναι μέσα αγώνα που χαρακτηρίζονται απ’ τα πολιτικά υποκείμενα που συμμετέχουν σε αυτές… Ο αφορισμός τους και η δήθεν αντισυμβατική στάση του στυλ «δεν με ενδιαφέρουν οι διαδικασίες, εγώ θα κάνω ό,τι γουστάρω…» είναι συντηρητισμός απ’ την ανάποδη και φόβος απέναντι στη συνέπεια και την υπευθυνότητα που χρειάζεται ένας αναρχικός για να συμμετέχει στο αντάρτικο πόλης. Ένα εργαλείο δεν έχει θετική ή αρνητική χροιά, αντίθετα, ο τρόπος που χρησιμοποιείται έχει. Μία συνέλευση είναι γραφειοκρατική όταν τα άτομα που την απαρτίζουν είναι γραφειοκράτες. Όμως, μία συνέλευση μπορεί να είναι ζωντανή διαδικασία συνδιαμόρφωσης, συντονισμού, προωθητικής ανάλυσης, ένα μέσο προσωπικής και συλλογικής εξέλιξης. Ας δημιουργήσουμε, λοιπόν, τις δικές μας διαδικασίες χωρίς γραφειοκρατία, τις δικές μας συνελεύσεις χωρίς φλυαρίες, τις δικές μας οργανώσεις χωρίς αξιώματα… Ας οικοδομήσουμε τις δικές μας υποδομές για την ένοπλη έφοδο ενάντια στην αυτοκρατορία της εξουσίας.

v) Τα 5 σημεία – για μια αυτόνομη αναρχική επιθετική τάση

O αναρχομηδενισμός, ο αναρχοατομικισμός και συνολικά οι πιο επιθετικές αναρχικές αιρέσεις δεν είναι «ατυχήματα» στην ιστορία της αναρχίας, αλλά αντίθετα τα πιο προωθημένα κομμάτια της. Τώρα μπορούν αυτές οι τάσεις να συγκροτήσουν ένα αυτόνομο πολιτικό χώρο.

Έναν χώρο που δεν αναζητάει την απόλυτη συμφωνία σε θεωρητικά ευαγγέλια και καταστατικά ιδεολογικής καθαρότητας. Έναν χώρο που δεν εκβιάζει για μία συγκεντρωτική ταύτιση απόψεων, αλλά αναγνωρίζει την πολιτική συγγένεια των ομάδων και των ατομικοτήτων που συμμετέχουν σε αυτόν και συναντιούνται πάνω σε 5 βασικά χαρακτηριστικά.

Πρώτον· είμαστε αναρχικοί ανεξαρτήτως των ιδιαίτερων αναφορών μας (μηδενιστές, εξεγερσιακοί, ατομικιστές, κ.λ.π.). Ως αναρχικοί δεν αναγνωρίζουμε, όχι μόνο το κράτος και την εξουσία, αλλά και καμία κεντρική επιτροπή της «επανάστασης», καμία ιδεολογική αυθεντία, καμία ιεραρχική σχέση στο εσωτερικό μας. Οργανωνόμαστε με βάση τον αφορμαλισμό και τον συντονισμό των ομάδων και των ατομικοτήτων πολιτικής συγγένειας.

Δεύτερον· η πολεμική ενάντια στο κράτος και στην εξουσία δεν αφήνει στο απυρόβλητο την κοινωνική συνενοχή της σιωπής, της απάθειας και της εθελοδουλείας. Επιτεθόμαστε με πράξεις στο κράτος των αξιωματούχων και τις δομές του, αλλά παράλληλα θέλουμε με τον λόγο μας να ανατινάξουμε και τις κοινωνικές σχέσεις που κάνουν αποδεκτή και ενίοτε αναπαράγουν την εξουσία στην καθημερινή ζωή.

Τρίτον· στηρίζουμε την αναρχική διεθνή. Οι εχθροπραξίες που προκαλούμε στο εσωτερικό των κρατών που ζούμε, θέλουμε να συνδέονται ως στιγμές ενός συνολικού αναρχικού πολέμου διεθνώς. Ανταλλάσσουμε ιδέες, μοιραζόμαστε εμπειρίες, δημιουργούμε σχέσεις αλληλλεγύης και επιδιώκουμε να συγκροτήσουμε μία αναρχική διεθνή που τα θραύσματα μίας έκρηξης στο Σαντιάγο της Χιλής, να φτάνουν ως την Αθήνα και να πολλαπλασιάζονται…

Τέταρτον· δεν εγκαταλείπουμε τους φυλακισμένους συντρόφους μας. Η επιθετική αλληλεγγύη μας είναι τα αντίποινα για την αιχμαλωσία τους. Αυτό δεν σημαίνει ταύτιση απόψεων μαζί τους. Οι αιχμάλωτοι δεν είναι ιερά εικονίσματα, ούτε λάβαρα του αγώνα, είναι ΟΜΩΣ αυτοί που λείπουν από δίπλα μας… Η συνέπεια όσων φυλακισμένων συντρόφων παραμένουν αμετανόητοι μέσα στις φυλακές και δεν λιγοψυχούν, είναι η σιγουριά ότι ο αγώνας αξίζει…

Πέμπτον· προωθούμε την πολυμορφία της αναρχικής δράσης. Μπορούμε να δημιουργήσουμε τις δικές μας καταλήψεις, τα στέκια, τις πολιτικές διαδικασίες, τις συνελεύσεις, τις ομάδες, τα εκδοτικά εγχειρήματα, τα μέσα αντιπληροφόρησης. Όμως, επειδή συχνά η επίκληση της πολυμορφίας γίνεται το άλλοθι της περιθωριοποίησης των ένοπλων αναρχικών πρακτικών πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως η πολυμορφία δεν αναπαράγει τον εαυτό της.

Οι καταλήψεις, οι αφίσες, οι εκδηλώσεις, οι εκδόσεις, τα μέσα αντιπληροφόρησης που περιχαρακώνονται στα όρια διαφύλαξης των εγχειρημάτων τους, μετατρέπονται απλά σε νησίδες ψευτοελευθερίας χωρίς να απειλούν την εξουσία. Η αυθεντική πολυμορφία του αγώνα, ουσιαστικά, πρέπει να στηρίζει και να προωθεί την ένοπλη αναμέτρηση με το υπάρχον. Είναι η συνάντηση του κινηματικού με τον αντάρτικο τομέα. Είναι το πέρασμα απ’ την θεωρία στην δράση, απ’ το συγκυριακό στο οργανωμένο, απ’ το τυχαίο στο σχέδιο.

Είναι η προπαγάνδα μέσα απ’ την πράξη.

Αυτά τα πέντε σημεία κλειδιά (κάποια έχουν αναφερθεί και παλιότερα σε κείμενα της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και της FAI – βλέπε «Φωτιά και Μπαρούτι») είναι τα στοιχεία μιας πρότασης που είναι ανοιχτή σε όσους ενδιαφέρονται να συμμετέχουν, να την εμπλουτίσουν, να ασκήσουν κριτική, να την επεξεργαστούν.

Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μία ιδεολογική περίφραξη, αλλά αντίθετα μία αφορμή για συζήτηση στην πράξη. Στον πυρήνα της πρότασης για την συγκρότηση ενός αυτόνομου χώρου των αιρετικών αναρχικών τάσεων, βρίσκεται η συνείδηση.

Το πρώτο συλλογικό εγχείρημα που δοκιμάζεται η συνείδηση στην πράξη, είναι η αναρχική ομάδα. Στα πλαίσια της προώθησης αυτής της συζήτησης θα παραθέτουμε δημόσια στους επόμενους μήνες μία σειρά από προσωπικά κείμενα κάποιων φυλακισμένων συντρόφων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς (Όλγα Οικονομίδου, Γιώργος Πολύδωρος, Χρήστος και Γεράσιμος Τσάκαλος).

Οι εμπειρίες, τα βιώματα, οι προβληματισμοί και η προοπτική του εγχειρήματος μιας αναρχικής ομάδας μέσα από προσωπικές αφηγήσεις δεν αποτελούν οδηγίες χρήσης για τις ένοπλες πρακτικές, σίγουρα όμως έχουν να συνεισφέρουν στην συζήτηση για το αντάρτικο πόλης και την προώθησή του. Άλλωστε το βίωμα δεν μεταφέρεται. Για αυτό το στοίχημα είναι να περάσουμε από την θεωρία στην πράξη.

Ως έναρξη αυτής της συζήτησης θα δημοσιοποιήσουμε σε λίγες μέρες την μπροσούρα του συντρόφου της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς Γεράσιμου Τσάκαλου «Ατομικότητες και Αναρχικές Ομάδες» η οποία θα κυκλοφορήσει σύντομα σε έντυπη μορφή… Απ’ την ανάγνωση… στην συνενοχή…

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (F.A.I.)

ΗΠΑ: Κείμενο του μακροχρόνια αναρχικού αιχμαλώτου Σων Σουέιν για τον Μαύρο Δεκέμβρη

Black-December-2015

Μαύρος Δεκέμβρης

Μαύρος Δεκέμβρης έρχεται, και πάνω στην ώρα. Έχουμε κουβεντιάσει ενδελεχώς τις θεωρίες μας κι έχουμε αναλύσει την πραγματικότητά μας, ξέρουμε τι είδους μέλλον θέλουμε και τι θα χρειαστεί να ξεσκίσουμε για να το καταφέρουμε. Ο χρόνος για να το φιλοσοφήσουμε και να το παρλάρουμε έχει λήξει, κι αντιμετωπίζουμε την αναπόφευκτη στιγμή της σύγκρουσης με τις δυνάμεις του ελέγχου, της συμμόρφωσης και καθυπόταξης.

Άμα το καλοσκεφτούμε, ο Δεκέμβρης είναι η ιδανική αφετηρία, τουλάχιστον εδώ, στις ΗΠΑ. Είναι ο σκοτεινότερος μήνας του έτους, με τις περισσότερες ώρες χωρίς το φως της μέρας προκειμένου να πραγματωθούν πράξεις αντίστασης και ανταρσίας. Ύστερα, έχει τόσο κρύο, που άνετα φοριούνται μπαλακλάβες. Έτσι, ένας εξεγερμένος/μια εξεγερμένη που πάει να χτυπήσει ένα κατάστημα της αλυσίδας Walmart ή ένα περιπολικό ή το σπίτι ενός φασίστα διοικητή δεν κάνει τόσο μπαμ όσο θα έκανε, ας πούμε, τον Ιούλη ή τον Αύγουστο φέροντας τον ίδιο εξοπλισμό.

Έχοντας διαβάσει τις προτάσεις του Μαύρου Δεκέμβρη, θα ήθελα ν’ απευθυνθώ σε όσους/ες είναι, μέχρι στιγμής, παραλυμένοι από φόβο και σκεπτικισμό, όσους/ες ακόμα δεν πιστεύουν ότι μπορούμε ν’ αναλάβουμε ριζοσπαστικές, μαχητικές ενέργειες ενάντια στον κοινό εχθρό, όσους/ες θαρρούνε πως η πολιτική βία, ακόμα κι αυτή που γίνεται με πάσα μυστικότητα, δεν έχει καμιά ελπίδα, κι ότι είναι εντάξει να «παίζουμε» τους/ις αναρχικούς/ές μα είναι απερίσκεπτο να κάνουμε πράξη τα όσα λέμε αντί μονάχα να μιλάμε. Θέλω ν’ αποκριθώ σε αυτού του είδους τον φαταλισμό, αλλά επί της παρούσης δεν έχω τρόπο να επικοινωνήσω με τον έξω κόσμο επειδή το FBI, πιθανότατα κι η NSA, μαζί μ’ ένα εξαπλωνόμενο φυλακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα αφιερώνουν υπέρογκους πόρους και καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια για να φιμώσουν την κάθε μου λέξη. Δηλαδή, για να το κάνουμε λιανά, εσείς τώρα δεν διαβάζετε αυτό το κείμενο, κι εγώ δεν είμαι σε θέση να αποκριθώ στον φαταλισμό σας.

Βλέπετε με τι αδέξιους παλιάτσους έχουμε να κάνουμε;

Η δουλειά που ’χουμε να κάνουμε για την πραγμάτωση του Μαύρου Δεκέμβρη είναι να καταστήσουμε το μεγαλύτερο μέρος του συστήματος καταπίεσης δυσκίνητο και δύσκολα ελέγξιμο, να το αποσταθεροποιήσουμε έτσι ώστε να καταρρεύσει πάνω στα θεμέλιά του απ’ το δικό του ασήκωτο βάρος. Τρομαχτικό; Όχι και τόσο. Γκρεμίζουμε μονάχα τον στρεβλωτισμό τους [swivelization, στη θέση της λέξης civilization/πολιτισμός].

Κοιτάξτε, δεν εφορμούμε ολομέτωπα, πρόσωπο με πρόσωπο, σαν συντεταγμένοι στρατιώτες. Και δεν επιχειρούμε να τα σωριάσουμε όλα με τη μία, λες κι υπάρχει κάποιος μαγικός, μοναδικός στόχος για να πετύχουμε κάτι τέτοιο. Όχι – απλώς πηγαίνουμε όπου δεν είναι μπαστακωμένοι να φυλάνε, και καταστρέφουμε ό,τι μπορούμε, και την κάνουμε. Ενεργοποιούμε τους γνώριμους συναγερμούς φωτιάς εκεί όπου δεν παίζει κάμερα. Το γεγονός είναι πως οι διαχειριστές του μάτριξ δεν μπορούν να βάλουνε μια κάμερα ή έναν μπάτσο να επιτηρεί τα πάντα και τους πάντες.

Σε επίπεδο ατομικό ή μιας μικρής ομάδας, η ιδέα δεν είναι να διαλύσουμε ολάκερο το σύστημα από μόνοι/ες μας. Αργά και σταθερά κερδίζεται ένας αγώνας δρόμου, σωστά; Γι’ αυτό, παίρνουμε όσα το σύστημα είναι ουσιαστικά πρόθυμο να παραδώσει. Η ιδέα για καθέναν/καθεμιά από μας είναι να κάνουμε τις πράξεις ανταρσίας μας να υπερτερούν των καθημερινών μας πράξεων καταναγκαστικής συνενοχής. Δηλαδή, αν η καθημερινή μας συνεισφορά σε αυτό το αχανές στρατόπεδο συγκέντρωσης μέσω καταναγκαστικής εργασίας και εμπορίου είναι «x», με ό,τι κι αν το «x» αντιπροσωπεύει, τότε πρέπει να προκαλούμε τόση διατάραξη της όλης διαδικασίας τις ώρες που ’χει πέσει ο ήλιος, με καλυμμένα πρόσωπα, ώστε να βγάζει «x+1». Η μόνη ευθύνη που στ’ αλήθεια έχουμε είναι να μετατρέψουμε τη σούμα σε απώλεια για το μεγαλύτερο μέρος των συστημάτων που μας εκμεταλλεύονται και μας υποβάλλουν σε ανελευθερία.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι καθεμιά/καθένας από μας δε χρειάζεται να διεξάγει επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Αν καθένας/καθεμία ανεξαιρέτως δεσμευτεί ότι θα προβεί σε εκατομμύρια μικρές πράξεις σαμποτάζ σε βάθος χρόνου, το παροιμιώδες τράβηγμα του μοχλού για τους συναγερμούς φωτιάς, ο αθροιστικός αντίκτυπος σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα κάνει μπαμ, γεμίζοντάς μας με ατόφια ικανοποίηση.

Επειδή υπάρχουν κι όλα εκείνα τ’ άτομα που δεν έχουν παραλύσει, κι ανυπομονούν για τον Μαύρο Δεκέμβρη με μεγάλο ενθουσιασμό, θα ήθελα να υπενθυμίσω σε όσες/ους διαβάζουν αυτές τις αράδες ότι μπορείτε μάλλον εύκολα να βρείτε στο διαδίκτυο τις τράπεζες που έχουν κατασχέσει εκατομμύρια σπίτια τα οποία εξακολουθούν να μένουν άδεια, και σχεδιάζουνε να τα μεταπωλήσουν. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι ο εμπρησμός είναι το λιγότερο εξιχνιασμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ότι η βενζίνη είναι στ’ αλήθεια φθηνή, και τα σπίρτα είναι τζάμπα.

Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι μπορεί κανείς ν’ ακολουθήσει μέχρι το σπίτι τους την ώρα που γυρνάνε απ’ τη δουλειά τα μεμονωμένα άτομα που κάνουνε κουμάντο και δολοφονούν το μέλλον. Όταν τυπάδες που βρίσκονται στην κορυφή της ιεραρχικής τροφικής αλυσίδας καθίστανται προσωπικά υπόλογοι και καλούνται να πληρώσουν για τα εγκλήματά τους, και ξαφνικά βρίσκονται να κοιμούνται σε αντίσκηνα και να πηγαίνουν με ποδήλατο στις δουλειές τους, μιας και σιγοκαίνε ακόμα όλα όσα κατέχουν, αυτό τους τσακίζει το ηθικό. Ενσταλάζει γερούς ενδοιασμούς και σ’ άλλους κουμανταδόρους κι ανερχόμενους στην ιεραρχία τ’ ότι το γωνιακό γραφείο με το παράθυρο ίσως τους κοστίσει πάρα πολύ ακριβά.

Δικαστές, εισαγγελείς, πράκτορες του FBI, ρατσιστές μπάτσοι, κάθε λογής εκτελεστικά στελέχη – όλοι τους κάπως πρέπει να φτάσουν στα σπίτια τους αυτές τις σκοτεινές νύχτες του Δεκέμβρη. Βέβαια, υπάρχουν και μεριές όπως το blastblog.noblogs.org όπου έχουν ήδη αναρτηθεί σχετικές πληροφορίες, αν τυχόν προτιμάτε να μπείτε κατευθείαν στο ψητό, για καλή και νοικοκυρεμένη οικογενειακή ψυχαγωγία.

Παρ’ ότι προβάλλεται σαν να ’ναι άτρωτο, το μεγαλύτερο μέρος του καθεστώτος ελέγχου που χρειάζεται να σωριάσουμε είναι στην πραγματικότητα ένα κουβάρι που ξετυλίγεται αδιάκοπα, υπερεξαρτημένο από πάρα πολλά εξαπλωνόμενα συστήματα τα οποία μένουν αφύλακτα για μίλια (ένα φορτίο ίσαμε νταλίκα με παπούτσια πεταμένα από αερογέφυρα μπορεί να εμποδίσει για ώρες την είσοδο εργατικού δυναμικού σε κάποια πόλη), κι η εξουσία είναι υπερσυγκεντρωμένη στα χέρια των λίγων (οι οποίοι πρέπει να προστατεύονται μην πάθουν κάτι απ’ τους πολλούς), ωστόσο δεν υπάρχουν αρκετοί φύλακες για να βάλουν φύλακες στους φύλακες, ή να βάλουν φύλακες στους φύλακες των φυλάκων, κι ακόμη και αν υπήρχαν, όλοι κάποια στιγμή έχουν να πάνε σπίτι τους.

Μιλάμε για τα τρωτά σημεία εδώ πέρα. Πολύ σοβαρά σημεία. Ας σπάσουμε λοιπόν την παράλυση κι ας αρχίσουμε να ζούμε την αντίστασή μας, έστω και σε μικρή κλίμακα, με βήματα μωρού, και να χτίζουμε, όσο κυλούν αυτές οι σκοτεινές νύχτες του Δεκέμβρη, ώσπου να βρεθούμε εν μέσω ενός Μαύρου Γενάρη ή ενός Μαύρου Φλεβάρη, και τότε πια η αστυνομία θα περιπολεί μ’ εκείνα τα στρατιωτικά οχήματα όπως είδαμε να συμβαίνει στο Φέργκιουσον.

Καλή φάση. Ώσπου να μπει Μαύρος Μάης, θα τα χρειαστούμε κι αυτά. Θα χρειαστεί να υπερασπιστούμε τις ένοπλες συγκλίσεις τις οποίες προμαντεύει η Αόρατη Επιτροπή, και θα εξελίξουμε το Οκιουπάι σε Σοκιουπάι [την κατάληψη δημόσιων χώρων σε πρόκληση αναταραχών].

Αρχίζει μ’ έναν γνώριμο συναγερμό φωτιάς. Θέλει ελάχιστη πίεση για να τραβηχτεί ο μοχλός.

Το μέλλον μάς ανήκει.

Τώρα ξεκινάει.

Αν συμμετέχετε στον Μαύρο Δεκέμβρη, εσείς ΕΙΣΤΕ η αντίσταση…

[Ο αναρχικός Σων Σουέιν είναι έγκλειστος σε φυλακές του Οχάιο από το 1991 για ανθρωποκτονία που διέπραξε σε αυτοάμυνα. Από τον Γενάρη του 2014 συνεισφέρει στην αναρχική εκπομπή The Final Straw, που μεταδίδεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό AshevilleFM. Μπορείτε να ακούσετε τις ηχογραφήσεις εδώ. Τους τελευταίους μήνες ο Σων βρίσκεται –άλλοτε ατύπως κι άλλοτε επισήμως– σε καθεστώς απαγόρευσης επικοινωνίας μέσω τηλεφωνικών κλήσεων, πρόσβασης σε email, βίντεο, ηχητικών εγγραφών ή έντυπων μέσων, και σπάει την απομόνωση κυρίως μέσω ταχυδρομείου, αλλά ακόμη κι η συμβατική του αλληλογραφία παρακωλύεται. Γραπτά του κι ενημερώσεις, στ’ αγγλικά, υπάρχουν στη σελίδα seanswain.org.]

πηγή

Μυτιλήνη: Ανάληψη ευθύνης για επίθεση στο Υπουργείο Αιγαίου

Το κράτος ό,τι προσωπείο και αν φορέσει δεν αλλάζει και θα λειτουργεί πάντα ως κατασταλτικός μηχανισμός οποιασδήποτε ελεύθερης έκφρασης. Η κατάσταση στα μπουντρούμια της δημοκρατίας όλο και χειροτερεύει. Τα έγκλειστα αδέρφια μας δίνουν έναν αγώνα ο οποίος πολύ καλά φιμώνεται και αποσιωπάται από τα ΜΜΕ, η καταστολή εντείνεται και εκτός των φυλακών με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και εκδόσεις αγωνιστών, ο νεοναζισμός αναζωπυρώνεται, η δημοκρατία στρώνει το κρεβάτι στις διεθνείς αγορές ώστε να συνεχίσουν να απομυζούν ό,τι έχει απομείνει στο κοινωνικό σύμπλεγμα και η κρατική ευημερία καλά πατεί πάνω σε πτώματα προσφύγων και μεταναστών.

Η κοινωνία σε καμία των περιπτώσεων δεν είναι άμοιρη ευθυνών, διότι η απάθεια η οποία την χαρακτηρίζει δηλώνει συνενοχή. Ως αναρχικοί αρνούμαστε και δεν δεχόμαστε να περιμένουμε τις «ιδανικές συνθήκες» και την κοινωνία να επαναστατήσει. Δεν δεχόμαστε μια ζωή υποτέλειας, μιζέριας και υποδούλωσης. Πράττουμε και θα πράττουμε στο εδώ και στο τώρα για την πραγμάτωση της αναρχίας μέσα από την κάθε στιγμή της ζωής μας. Αηδιάζουμε με τους “συντρόφους” που το μοναδικό πρόταγμά τους είναι η κάλυψη της κινηματικής τους υποχρέωσης. Δεν ενδιαφερόμαστε για τη λογική της χριστιανικής βοήθειας στους πρόσφυγες, δεν τρέφουμε αυταπάτες για κανενός είδους ανθρωπιστικής λύσης στο ζήτημα του μεταναστευτικού. Επιλέγουμε η ενέργειά μας να ξεσπά σε επιθέσεις ενάντια στους μηχανισμούς που δημιουργούν την ανάγκη για μετανάστευση.

Είμαστε με την πολύμορφη αναρχική δράση, ας διαλέξει ο καθένας τα όπλα του.

Στεκόμαστε δίπλα στα αναρχικά αδέρφια μας ανά τον κόσμο εντός και εκτός των τειχών της φυλακής και δηλώνουμε συνένοχοι με όσους παλεύουν για την ανατροπή των κρατών ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα για έναν Μαύρο Δεκέμβρη.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την εμπρηστική επίθεση με έξι βόμβες μολότοφ στο πρώην Υπουργείο Αιγαίου στη Μυτιλήνη (Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής) τα ξημερώματα της Τρίτης 8/12/2015.

Όσο επιτίθεστε και εντείνετε την εκδικητικότητά σας απέναντι στους συντρόφους μας εμείς θα αντεπιτιθόμαστε με όλο και μεγαλύτερη λύσσα.

Από το κολαστήριο των ελληνικών φυλακών ως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων, με λύσσα και συνείδηση ενάντια στην διεθνοποιημένη καταστολή,εχθροί μας είναι οι τράπεζες και τα υπουργεία.

O Μαύρος Δεκέμβρης να μην τελειώσει ποτέ, να πραγματώνεται κάθε ώρα, κάθε μέρα και κάθε μήνα διεθνώς ως το τέλος των κρατών.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ, ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ!

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ!

ΚΑΜΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ!

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΑΥΡΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

-ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ/ΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΜΕΝΗ ΛΕΣΒΟ-

ΠΗΓΗ

Σαντιάγο: Πορεία για τα αιχμάλωτα συντρόφια – Ζήτω ο Μαύρος Δεκέμβρης

Πέμπτη, 17 Δεκέμβρη, στις 19:30 στη συμβολή των λεωφόρων Αλαμέδα και Αουμάδα.

(Έβδομη) Πορεία αλληλεγγύης για τη λευτεριά των έγκλειστων συντρόφων μας.

Απέναντι στο αστυνομικό κράτος, κανένας/καμιά αιχμάλωτος/η να μη μείνει μόνος/η. Κρατούμενοι/ες στο δρόμο!

Ζήτω ο Μαύρος Δεκέμβρης των πολύμορφων δράσεων και στη μνήμη των πεσόντων.

«Την επανάσταση δεν τη φέρει κανείς στα λόγια για να ζήσει απ’ αυτήν, τη φέρει στην καρδιά για να πεθάνει γι’ αυτήν»

marcha-sntgo

Ζήτω ο αγώνας για τη λευτεριά των ομήρων του κράτους και του Κεφαλαίου στον κόσμο όλο! Μπροστά στην κατασταλτική επέλαση του κράτους, που κρατάει απαχθέντα τα συντρόφια μας, ο αγώνας να μην είναι ψόφια λόγια, η αλληλεγγύη να βγει στους δρόμους! Αιχμάλωτοι/ες σε πόλεμο πίσω στο δρόμο!

πηγή

Παγκόσμια ημέρα αγώνα 12/12 – Οι αργεντινοί εξεγερμένοι εργάτες συμμετέχουν στον Μαύρο Δεκέμβρη

Ανάληψη ευθύνης εμπρησμού λεσχης αξιωματικών ρεθύμνου

«Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι ο εμπρησμός είναι το λιγότερο εξιχνιασμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ότι η βενζίνη είναι στ’ αλήθεια φθηνή, και τα σπίρτα είναι τζάμπα.»

Σών Σουέιν, μακροχρόνια έγκλειστος αναρχικός, απόσπασμα κειμένου για τον Μαύρο Δεκέμβρη

 

Το βράδυ του Σαββάτου ξημερώματα Κυριακής 13/12 επιλέξαμε να πυρπολήσουμε τη λέσχη αξιωματικών ρεθύμνου. Η πράξη αυτή έρχεται ως απάντηση στο κάλεσμα των έγκλειστων συντρόφων για έναν Μαύρο Δεκέμβρη. Θέλουμε με την πράξη μας αυτή να συμπληρώσουμε το μωσαικό άμεσων δράσεων που λαμβάνει χώρα το μήνα που διανύουμε κάτω απο το πλαίσιο του άτυπου συντονισμού της εξεγερτικής αναρχίας, τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Είναι φανερό στα μάτια μας οτι ο χώρος της αναρχίας συσπειρώνεται σε δυο πόλους. Τον γερασμένο ρεφορμιστικό πόλο και στoν εξεγερτικό, δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να μην «συστρατευτούμε» με αυτούς που επιλέγουν τον δρόμο της φωτιας, της επίθεσης και της άμεσης δράσης.

Αναφορικά με την επιλογή του στόχου θέλουμε να επισημάνουμε οτι ο ρόλος του στρατού δεν είναι άλλος απο αυτόν της καταστολής (αντιλαμβανόμαστε τον καθοριστικό ρόλο που παίζει ο στρατός απέναντι στην καταστολή που δέχονται οι μετανάστες και οι πρόσφυγες τόσο στον έβρο όσο και στα νησιά), της καλλιεργειας εθνικών φρονημάτων στους δήμιους πολίτες που είναι έτοιμοι να καταπιούν την οποιαδήποτε εθνικιστική προπαγάνδα καθώς και για την αγαστή συνεργασία των ελλήνων καραβανάδων με αυτούς του νάτο. Για όλους τους ανωτέρω λόγους και για ακόμη περισσότερους επιλέξαμε να φέρουμε τη φωτιά εκεί που κοιμούνται και τρώνε ήσυχοι, θα είμαστε πάντα ενάντια στα παράσημα που απονέμει το κράτος στα τσιράκια του.

Στέλνουμε τους συντροφικούς χαιρετισμούς μας σε όλα τα έγκλειστα συντρόφια της Ε.Ο. ΣΠΦ, στους 5 αναρχικούς κρατούμενους του ΔΑΚ που επέλεξαν να «απαντήσουν» στο κάλεσμα, στους εγκλειστους συντρόφους στο εξωτερικό και σε όλους τους συντρόφους/ισσες της εξεγερτικής αναρχίας που είτε έχουν ήδη επιτεθεί ή ετοιμάζονται να επιτεθούν.

Οι δρόμοι της φωτιάς και της εξέγερσης φέρνουν πιο κοντά τους εκτός με τους εντός των τοιχών συντρόφους…με τη φωτιά καίμε τη σαπίλα της απραξίας και του ρεφορμισμού…

 

Ο Μαύρος Δεκέμβρης ήταν η αρχή…

 

Μαχόμενη Αναρχική Ομάδα Κρούσης, Ρέθυμνο, 2015

ΠΗΓΗ

Βερολίνο, Γερμανία : Πράξη καταστροφής 6/12, για έναν Μαύρο Δεκέμβρη

Χιλή : Απαντώντας στο κάλεσμα για Μαύρο Δεκέμβρη που έγινε μέσα απ’ τις ελληνικές φυλακές

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

hannibal ante portas

κείμενα σχετικά με την αντιτρομοκρατική επιχείρηση που ξεκίνησε στις 23/9. κείμενα σχετικά με την κατασταλτική επίθεση με πρόσχημα την προσπάθεια εξάρθρωσης της "συνομωσίας πυρήνων της φωτιάς"

Bulgarian Prisoners' Association

Българско Затворническо Сдружение за Рехабилитация

O τρομοκράτης των 8

Εκπομπή λόγου και αντιπληροφόρησης στον ελεύθερο αυτοοργανωμένο ραδιοφωνικό σταθμό της Μυτιλήνης 105fm

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Άλφα Στερητικό

Η ιδιοκτησία παράγει την κλοπή και η λογική την τρέλα.

εργασιακό δελτίο

ειδήσεις που αφορούν την εργατιά

Anarchy press gr

Αναρχικές Απόψεις - Ειδήσεις - Σχόλια